Rdzeń magnetyczny

Rdzeń magnetyczny to kawałek materiału magnetycznego o wysokiej przepuszczalności stosowanej do ograniczenia i prowadzenia pól magnetycznych w urządzeniach elektrycznych, elektromechanicznych i magnetycznych, takich jak elektromagnety, transformatory, silniki elektryczne, generatory, induktory, magnetyczne głowice rejestrujące i zespoły magnetyczne. Wykonany jest z metalu ferromagnetycznego, takiego jak żelazo lub związki ferrimagnetyczne, takie jak ferryty. Wysoka przepuszczalność, w stosunku do otaczającego powietrza, powoduje, że linie pola magnetycznego są skoncentrowane w materiale rdzeniowym. Pole magnetyczne jest często tworzone przez cewkę drutu wokół rdzenia, który przenosi prąd. Obecność rdzenia może zwiększyć pole magnetyczne cewki o kilka tysięcy w stosunku do tego, co byłoby bez rdzenia.

Zastosowanie rdzenia magnetycznego może ogromnie skoncentrować wytrzymałość i zwiększyć wpływ pól magnetycznych wytwarzanych przez prądy elektryczne i magnesy stałe. Właściwości urządzenia będą zależeć zasadniczo od następujących czynników:

Geometria rdzenia magnetycznego.
Ilość szczeliny powietrza w obwodzie magnetycznym.
Właściwości materiału rdzenia (szczególnie przepuszczalność i histereza).
temperatura robocza rdzenia.
czy rdzeń jest laminowany w celu zmniejszenia prądów wirowych.

W wielu aplikacjach rdzeń jest niepożądany do zachowania magnetyzacji po usunięciu zastosowanego pola. Ta właściwość, zwana histerezą, może powodować straty energii w zastosowaniach, takich jak transformatory. Dlatego „miękkie” materiały magnetyczne o niskiej histerezy, takie jak stal krzemowa, zamiast „twardych” materiałów magnetycznych stosowanych do magnesów stałych, są zwykle stosowane w rdzeniach.


https://en.wikipedia.org/wiki/magnetic_core